Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2011/6969 K.2012/33137

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığa verilen adli para cezasına esas alınan birim gün sayısı ile bir gün karşılığı takdir olunan miktar çarpılırken dayanak kanun ve maddesinin TCK.nun 52/2 olarak gösterilmemesi mahallinde ilavesi mümkün ve olay yerinde elde edilen kovan ve mermi çekirdeği ile ilgili mahkemesince her zaman bir karar verilmesi olanaklı görülmüş, sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan ceza tayin edilirken suçun birden fazla görevliye karşı işlendiği halde TCK.nun 43. maddesinin uygulanmaması,

tekerrüre esas alınan mahkumiyetten daha ağır mahkumiyet içeren Gaziantep 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 28.09.2002 gün ve 2002/298 esas, 2002/266 karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınması gerektiği halde daha az cezayı içeren Gaziantep 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/216 esas 2007/886 karar sayılı ilamın tekerrüre esas alınması ve tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında hükmolunan cezanın TCK.nun 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiği halde, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,

suç tarihinden önce yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa ile 6136 sayılı Yasada yapılan değişiklik sonrası atılı suç için aynı yasanın 13/1. maddesinde öngörülen adli para cezasının 30 günden 100 güne kadar adli para cezası olarak belirlenmesi karşısında tebliğnamadeki 3 numaralı bozma düşüncesine ve sanık hakkında başkaca yasal ve takdiri indirim yapılmasına yer olmadığına karar veren mahkemenin uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki (1) numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,