Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2011/7403 K.2012/18242

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

Ceza Genel Kurulu'nun 01.06.2010 gün ve 96/134 sayılı kararında da belirtildiği üzere koşullu bir düşme nedeni oluşturan "hükmün açıklanmasının geri bırakılması" müessesesi, (mahkumiyet, suç niteliği ve ceza miktarına ilişkin) objektif koşulların varlığı halinde mahkemece diğer kişiselleştirme hükümlerinden önce değerlendirilerek, uygulanması yönünde kanaate ulaşıldığı taktirde öncelikle uygulanmalı, koşulların bulunmadığı veya uygulanmaması yönünde kanaate ulaşıldığı takdirde ise, cezanın kişiselleştirilmesine ilişkin diğer hükümlerin uygulanması değerlendirilmelidir.

Somut olayda da; öncelikle daha önce kasıtlı bir suçtan mahkumiyeti bulunmayan sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurulup, yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususu yasal gerekçe ile tartışılıp CMK.nun 231. maddesinin uygulanmaması yönünde bir kanaate ulaşıldığı taktirde, cezanın diğer kişiselleştirilmesi konularında hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, hürriyeti bağlayıcı ceza 5237 sayılı TCK.nun 51. maddesi gereğince ertendiğinden CMK.nun 231. maddesinin sanık lehine uygulanamayacağından söz edilerek CMK.nun 231/6. madde ve fıkrasındaki koşullara dayanılmadan yasal ve yeterli olmayan gerekçelerle yazılı şekilde karar verilmesi,