Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2011/8187 K.2012/19418

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın yargılama sürecindeki tutum ve davranışlarını gözeterek edindiği kanaate göre dosya içeriğine uygun şekilde, takdirde zaafiyete düşmeden başkaca indirime yer olmadığına karar veren mahkemenin takdirinde bir isabetsizlik görülmediğinden ve sanığın lehe hükümlerin uygulanmasına ilişkin istemi bulunmadığından TCK.nun 50. maddesinin tartışılması gerektiğine ilişkin tebliğnamede yer alan (2) ve (3) no’lu bozma düşüncelerine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- 5252 sayılı Yasanın 5/2. maddesi uyarınca adli para cezasının 450 TL'den fazla alamayacağının gözetilmemesi,

2- 5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesi uyarınca uygulama yapılırken, aynı maddenin 3. fıkrası gereğince sanığın (c) bendinde sayılan haklardan sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet hakkı, vesayet veya kayyımlığa ait haklardan koşullu salıverilmeye kadar yoksun bırakılacağının gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden temel adli para cezasının belirlenmesine yönelik cümledeki “500 TL” ibaresinin çıkarılarak yerine “450 TL” yazılması ve 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine,