Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2011/858 K.2012/40303

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... , ..., ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenemesinde;

Sanıkların birden fazla kişiyle aynı suçu dört kez işlemelerine rağmen eylemleri tek suç kabul edilerek hüküm kurulması ve aynı nedenle hapis cezası yönünden alt sınırdan uzaklaşılmaksızın ceza tayini ve tekerrüre esas mahkumiyetleri bulunan sanıklar ..., ... ve ... hakkında TCK.nun 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanıklar ..., ..., ..., ..., ... müdafilerinin ve sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'ün ayrı ayrı suçun sabit olmadığına, eksik inceleme ile karar verildiğine yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak:

Araç sahibinin suçta kullanılacağını bilerek sanıklardan ...'ya verdiğine dair delil bulunmaması karşısında TCK.nun 54. maddesi uyarınca iyi niyetli üçüncü kişilere ait eşyanın müsadere edilemeyeceği gözetilmeden, "..." plaka sayılı aracın sahibine iadesi yerine, müsaderesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden "... plaka sayılı aracın müsaderesine" ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine " 22 NC 371 plaka sayılı aracın ruhsat sahibine iadesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükümlerin oybirliğiyle (DÜZELTİLEREK ONANMASINA),

2- Sanıklar ..., ... ve ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelemesine gelince:

Oluşa, sanıkların aksi kanıtlanamayan savunmalarına, iddianamede anlatılan olaylara ilişkin olduğu kanıtlanamayan telefon görüşmelerine ve tüm dosya içeriğine göre, sanıkların mahkumiyetine yeterli kuşkudan uzak kesin ve inandırıcı kanıt elde edilemediği gözetilmeden, atılı suçtan beraatleri yerine yazılı biçimde mahkumiyetlerine karar verilmesi,