Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2011/949 K.2012/28474

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Sanıklar ... ve ... haklarında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Sanık ...'nın 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel sabıkası bulunduğu anlaşılmakla, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş; tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık ... hakkında TCK.nun 58. maddesinin uygulanmaması aleyhine temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Kasıtlı suçtan mahkumiyetleri bulunması nedeniyle CMK.nun 231. maddesinin uygulanma olanağı bulunmayan sanıklar hakkında; yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin oybirliğiyle (ONANMASINA),

II- Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince

Sanık ...'ın yokluğunda verilen hükmün 31.01.2008 tarihinde tebliğ edildiği ve sanığın hakkındaki söz konusu mahkumiyet hükmünü 01.02.2008 tarihinde temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında, 15.11.2007 tarihli hükmün kesinleşmediği cihetle 10.03.2008 tarihli ek karar hukuki değerden yoksun kabul edilerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

Hükümden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231. maddesi ve bu maddenin 6. fıkrasına 25.7.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7. maddesi ile eklenen cümle gözetilerek, hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünde mahkemesince değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması;