Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2012/11239 K.2013/19120

Gereği görüşülüp düşünüldü: Tekerrürün 5237 sayılı Yasanın 58. maddesinde bir infaz kurumu olarak düzenlenmesi, ilk defa duruşmada ortaya çıkmayıp adli sicil kaydı okunan sanığın itirazda bulunmaması nedeniyle ek savunma verilmesi gerektiğine ilişkin tebliğnamede yer alan bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilirken, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin de uygulanacağının hükümde gösterilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni ya- pılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahke menin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre sanığın, ceza- nın fazla olduğuna yönelik yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Sanık hakkında tayin olunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilirken dayanak yasa ve maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK.nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

2- 5237 sayılı TCK.nun 53/3. madde ve fıkrası uyarınca sanığın yalnızca kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıve- rilmesine kadar kısıtlama uygulanabilecek iken, kendi altsoyu dışındakiler üzerindeki yet- kilerini de kapsayacak şekilde uygulama yapılması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümlerin hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiği bölü- müne, uygulama maddesinin ''TCK.nun 58/1, 6, 7. madde ve fıkraları'' olarak eklenmesi ve hükümlerden 5237 sayılı TCK. nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümler çıkarılarak yerlerine ''TCK. nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi alt soyu üzerindeki velayet hakkından,