Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2012/11593 K.2012/31141

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulmasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanığın suçun sübut bulmadığı ve eksik inceleme yapıldığı sebeplerine dayanan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- Hüküm fıkrasında temel cezanın belirlenmesinde esas alınan yasa ve maddesinin 6136 sayılı Yasanın 13/1. maddesi yerine, sehven 16/1 olarak gösterilmesi suretiyle CMK.nun 232. maddesine aykırı davranılması,

2- TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı sayılı CMK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümdeki temel cezanın belirlenmesine esas alınan yasa maddesinin 13/1 olarak değiştirilmesi,