Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2012/11782 K.2012/19303

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Bozmaya uyularak; yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinde güvenlik tedbiri olarak düzenlenen ve genel olarak hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam eden hak yoksunluklarının, 765 sayılı TCK.nun 31. maddesinde ceza olarak düzenlenen ve anılan Yasanın 41/2. madde ve fıkrası uyarınca asıl cezanın icrası müddetince devam etmekle beraber cezanın ikmal veya sakıt olduğu günden itibaren başlayan yasaklılık durumunu içeren hükme nazaran sanık lehine olduğu ve sanık hakkında 5237 sayılı TCK. hükümlerinin uygulanmasının gerektiği gözetilmeden, lehe yasa değerlendirmesinde yanılgıya düşülerek yazılı biçimde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,

sanık hakkında takdiri indirim uygulanmasına ilişkin hüküm fıkrasından “765 sayılı TCK.un 59/2 maddesi” ve müsadereye ilişkin hüküm fıkrasından “765 sayılı Yasanın 36. maddesi” ibareleri çıkarılarak yerlerine sırasıyla “5237 sayılı TCK.nun 62. maddesi” ve “5237 sayılı TCK.nun 54. maddesi” denilmek ve hükme "TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine,