Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2012/12550 K.2012/28534

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- 5237 sayılı TCK.nun 53/3. madde ve fıkrası uyarınca, sanığın yalnızca kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmesine kadar kısıtlama uygulanabilecek iken, kendi altsoyu dışındakiler üzerindeki yetkilerini de kapsayacak şekilde uygulama yapılması,

2- Sanığın adli sicil kaydında yer alan Malatya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2005/800-2007/332 sayılı ilamıyla verilen 500 TL adli para cezası kesin nitelikte olduğundan 1412 sayılı CMUK.nun 305/1-son madde ve fıkraları uyarınca tekerrüre esas alınamayacağı sanık hakkında sadece Malatya 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 2008/314-845 sayılı ilamıyla verilen mahkumiyeti nedeniyle mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı biçimde uygulama yapılması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine,