Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2012/13005 K.2012/39892

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya kapsamında mevcut Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 2009/11497 soruşturma, 2010/2819 iddianame nolu 24.02.2010 tarihli iddianamesi suretinden, sanık hakkında aynı olayla ilgili olarak 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan Ankara 17. Asliye Ceza Mahkemesine dava açıldığı, UYAP ortamından alınan bilgilerden 24.02.2010 tarihli iddianame ile açılan bu dava sonucunda yapılan yargılama neticesinde 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan açılan davanın mükerrer dava olması nedeniyle Ankara 17. Asliye Mahkemesinin 2010/146 esas, 2011/43 karar nolu, 01.02.2011 tarihli kararı ile CMK.nun 223/7 maddesi uyarınca reddine karar verildiği, verilen bu red kararının temyiz edilmeksizin kesinleştiği anlaşılmış olmakla yapılan incelemede;

Adli para cezasının suç tarihi itibarıyla 6136 sayılı Yasanın 13/1. madde ve fıkrası uyarınca 30 günden az belirlenemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde eksik tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafıinin, bir sebebe dayanmayan yerinde görülmeyen sair temyiz itirazların reddine, ancak:

TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,