Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2012/14037 K.2012/27711

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Sanığın soruşturma aşamasındaki savunmasında, işyerinde tabanca ele geçirildiğini belirttiği.

UYAP üzerinden yapılan incelemede de, sanık hakkında 11.7.2007 tarihinde işyerinde yapılan aramada ele geçen ruhsatsız tabanca nedeniyle 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan Antalya C.Başsavcılığı'nın 25.7.2007 tarihli iddianamesi ile Antalya 9. Asliye Ceza Mahkemesi'nde 2007/1159 esas sayılı kamu davasının açıldığı, mahkemece 15.12.2008 tarihinde sanığın mahkumiyetine karar verildiği ve bu kararın Dairemiz tarafından onanarak kesinleştiği anlaşılmakla.

6136 sayılı Yasaya aykırılık suçunun kesintisiz suçlardan olduğu ve hukuki kesintiyi oluşturan iddianamenin düzenlendiği tarihe kadar gerçekleştirilen eylemlerin tek suç, bu tarihten sonra gerçekleştirilen eylemlerin ise ayrı suç oluşturduğu, inceleme konusu davada suç tarihinin 16.11.2006 olduğu ve Antalya 9. Asliye Ceza Mahkemesi'ndeki davadan daha sonra 3.4.2008 tarihli iddianame ile dava açıldığı hususu gözetilerek, mükerrer cezalandırmanın önlenmesi açısından 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan açılan davanın reddine karar verilmesi gerekirken, eksik soruşturmayla yazılı biçimde mahkumiyet hükmü kurulması,

2- Sanığın, daha önce aralarında çıkan tartışmadan kaynaklanan kızgınlıkla, kimliği belirsiz bir şahıs yönetiminde olan hareket halindeki motosikletin üzerinden, tabancayla hedef gözeterek mağdura doğru ateş ettiği, ancak mağdurda herhangi bir yaralanmanın meydana gelmediği, sanığın da eylemini devam ettirmeyerek hiç durmadan kaçtığı ve olay yerinde bir adet boş kovan bulunduğu anlaşılmakla; eylemin yaralamaya teşebbüs suçunu oluşturacağı, genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme suçunun unsurlarının olayda bulunmadığı gözetilmeden, eylem 5237 sayılı TCK.nun 44. maddesi kapsamında değerlendirilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

3- Kabul ve uygulamaya göre de;

a- 5252 sayılı Yasanın 5/2. maddesi uyarınca ve suç tarihi itibariyle 6136 sayılı Yasanın 13/1. madde ve fıkrasında düzenlenen temel adli para cezasının 450 TL.den fazla olamayacağının gözetilmemesi,

b- TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,