Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2012/14171 K.2013/23159

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Sanık hakkında mala zarar verme suçundan tayin edilen adli para cezasının tutarına ve karar tarihinde yürürlükte olan 5219 sayılı Yasayla değişik CMUK.nun 305. maddesine göre hükümler, kesin nitelikte olup temyizi olanaklı olmadığından, sanığın bu suça yönelik temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca oybirliğiyle (REDDİNE),

II- Sanık hakkında genel güvenliği kasten tehlikeye sokma suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Kızıyla evlenmesine müsaade etmeyen müştekinin evine doğru ateş ederek camlarını kıran sanığın eyleminin belli bir kişiye yönelik olması nedeniyle silahlı tehdit suçunun oluşup oluşmadığı tartışılmadan, TCK.nun 170/1-c maddesi uyarınca hüküm kurulması ve tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında TCK.nun 58. maddesinin uygulanmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

5237 sayılı TCK.nun 53/3 madde ve fıkrası uyarınca sanığın yalnızca kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salı- verilmesine kadar kısıtlama uygulanabilecek iken, kendi altsoyu dışındakiler üzerindeki yetkilerini de kapsayacak şekilde uygulama yapılması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı