Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2012/1439 K.2013/26970

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- 2521 sayılı Yasa uyarınca verilen müsadere kararına yönelik temyiz incelemesinde;

Müsadere konusu eşyanın bilinen değerine göre hüküm, karar tarihinde yürürlükte olan 5219 sayılı Yasayla değişik HUMK.nun 427. maddeleri uyarınca kesin nitelikte olup temyizi olanaklı olmadığından, sanığın temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince oybirliğiyle (REDDİNE),

2- 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesine gelince ;

5237 sayılı TCK.nda cezaların içtimaına dair bir hüküm bulunmadığından mahkemenin takdirinde bir isabetsizlik görülmemiş, tebliğnamede ki bozma düşüncesine kısmen iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, suçun sabit olmadığına yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

Sanık hakkında hükmedilen adli para cezasının 5237 sayılı TCK.nu 52/4, 5275 sayılı Yasanın 109 ve bu maddeye dayanılarak çıkarılan Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Tüzüğün 51. maddelerine aykırı olarak infaz yetkisini kısıtlar şekilde para cezasının hükmün kesinleşmesinden itibaren tahsiline karar verilmesi,