Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2012/17505 K.2013/691

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Tekerrürün 5237 sayılı Yasanın 58. maddesinde bir infaz kurumu olarak düzenlenmesi, sonradan duruşma sırasında ortaya çıkmayıp sanığın savunması alınırken sabıkalı olduğunu beyan etmesi ve Ceza Genel Kurulu kararları karşısında, tebliğnamede yer alan bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, TCK.nun 61/8. maddesi uyarınca artırma ve eksiltmelerin adli para cezasına esas alınan birim gün üzerinden yapılması gerekirken, bir gün karşılığı takdir olunan miktarla çarpıldıktan sonra TCK.nun 62. maddesiyle indirim yapılması sonuç cezaya etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, lehe hükümlerin uygulan- madığına yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak:

Suç tarihi itibariyle 5252 sayılı Yasanın 4, 5/2. maddeleri uyarınca adli para cezasının 450 TL'den fazla olamayacağı gözetilmeden, sanığın aleyhine olacak biçimde suç tarihinden sonra 08.02.2008 günü yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa ile değişik 6136 sayılı Yasanın 13/1. madde ve fıkrasına göre belirlenerek sanığa fazla adli para cezası tayini,