KÜNYE
8. Ceza Dairesi 2012/18212 E., 2013/379 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Ocak 2013
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- 6136 sayılı Yasaya aykırılık
- Hüküm
- Hükümlülük ve müsadere
Karar Metni
241 kelime·1 dk okuma
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanığın tekerrüre esas sabıkası getirtilip 5728 sayılı Yasa ile değişik CMK.nun 231. maddesi uyarınca TCK.nun 7. maddesi uyarınca değerlendirrme yapılıp yapılmadığı araştırılıp sonucuna göre TCK.nun 58. maddesinin uygulanıp uygulanma- yacağı araştırılmadan yazılı şekilde TCK.nun 58. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmaşıtır.
Yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:
TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,
Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulun- maktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" yazılmak suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 09.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2012/18212, K. 2013/379, 9 Ocak 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama