Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2012/18756 K.2013/2452

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükmün gerekçesinde bahsedilen 1000 TL adli para cezasının, suç tarihine göre lehe yasa değerlendirmesine yönelik olması, yapılan değerlendirmeye göre de adli para cezasının doğrundan tayini sanık lehine olduğu anlaşılmakla tebliğnamedeki bozma düşüncelerine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, suç kastı olmadığına, cezanın ertelenmesi gerektiğine yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan tayin olunan temel adli para cezasının, 5252 sayılı Yasanın 5/2. maddesi uyarınca ve suç tarihi itibariyle 450 TL'den fazla olamayacağının gözetilmemesi,

2- 5237 sayılı TCK.nun 53/3. madde ve fıkrası uyarınca, sanığın yalnızca kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmesine kadar kısıtlama uygulanabilecek iken, kendi altsoyu dışındakiler üzerindeki yetkilerini de kapsayacak şekilde uygulama yapılması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkında 6136 sayılı Yasanın 13/1. maddesi uyarınca hapis cezası yanında tayin olunan 900 lira adli para cezasının 450 liraya indirilmek ve hükümden 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına yönelik bölüm çıkartılarak yerine ''Sanığın, 5237 sayılı TCK.nun 53/1-3 madde ve fıkraları uyarınca, (c) bendinde sayılan kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı,