Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2012/19959 K.2012/40002

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7, 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri karşısında; sanığa yüklenen suçların yasa maddesinde öngörülen cezalarının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımının suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmekle sair yönler incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.

maddesi uyarınca (BOZULMASINA), ancak; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta anılan yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkında açılan kamu davalarının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve CMK.nun 223. maddeleri gözetilerek oybirliğiyle (DÜŞÜRÜLMESİNE), emanete kayıtlı tabanca ve eklerinin müsaderesine;

2- Sanık hakkında yangın çıkarma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince; Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

Katılana ait işyerinin kapısına benzin dökmek suretiyle yangın çıkarma eyleminin, şikayetçiye zarar vermek amacıyla onun malına karşı işlenmesi nedeniyle, 5237 sayılı TCK.nun 151/1, 152/2-a madde ve fıkralarında düzenlenen yakarak mala zarar verme suçunu oluşturduğu gözetilmeden; belli bir kişiyi hedef almadan çok sayıda kişi bakımından tehlike yada korku, kaygı ve panik yaratacak tarzda yangın çıkarma suçunu düzenleyen TCK.nun 170/1-a maddesi ile karşılaştırma yapılarak yazılı şekilde lehe yasanın tespiti aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.