Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2012/20037 K.2013/396

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suç tarihi itibari ile 5252 sayılı Yasanın 4-5. maddeleri uyarınca hapis cezası yanında tayin edilen para cezasının 450 TL olarak tayini gerekirken yazılı şekilde 100 TL para cezasına hükmedilmesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapıl- mamıştır.

Bozmaya uyalarak; yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, cezanın ertelenmediğine ve seçenek yaptırımlara çevrilmediğine yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak:

5237 sayılı TCK.nun 53/3. madde ve fıkrası uyarınca, sanığın yalnızca kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmesine kadar kısıtlama uygulanabilecek iken, kendi altsoyu dışındakiler üzerindeki yetkilerini de kapsayacak şekilde uygulama yapılması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden 5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "Sanığın 5237 sayılı TCK.nun TCK.nun 53/1-3. madde ve fıkraları uyarınca (c) bendinde sayılan kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı, vesayet ve kayyımlığa ait haklardan koşullu salıverilmeye kadar madde ve bendlerde sayılan diğer haklardan ise hükmolunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" yazılmak suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 09.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.