Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2012/20051 K.2012/29254

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

Ceza Genel Kurulunun 01.06.2010 gün ve 96/134 sayılı kararında da belirtildiği üzere koşullu bir düşme nedeni oluşturan “hükmün açıklanmasının geri bırakılması” müessesesi, (mahkumiyet, suç niteliği ve ceza miktarına ilişkin) objektif koşulların varlığı halinde mahkemece diğer kişiselleştirme hükümlerinden önce değerlendirilerek, uygulanması yönünde kanaate ulaşıldığı takdirde öncelikle uygulanacaktır. Koşulların bulunmadığı veya uygulanmaması yönünde kanaate ulaşıldığı takdirde ise, cezanın kişiselleştirilmesine ilişkin diğer hususların değerlendirilmesi gerekir.

Somut olayda da; öncelikle daha önce kasıtlı bir suçtan mahkumiyeti bulunmayan sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurulup yeniden suç işleyip işleyemeyeceği hususu tartışılarak CMK.nun 231. maddesinin uygulanmaması yönünde bir kanaate ulaşıldığı takdirde cezanın kişiselleştirilmesine ilişkin diğer hususların değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığa sonuçta verilen özgürlüğü bağlayıcı cezanın zorunlu da olsa seçenek yaptırımlara çevrilmiş olması nedeniyle, yasal olanak bulunmadığından, CMK.nun 231. maddesinin uygulanamayacağından söz edilerek, CMK.nun 231/6. madde ve fıkrasındaki koşullara dayanılmadan, yasal ve yeterli olmayan gerekçelerle karar verilmesi,