Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2012/20102 K.2013/1573

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, cezasının seçenek yaptırımlara çevrilmediği ve cezanın ertelenmediğine yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğin- den reddine, ancak:

1- Suç tarihi itibariyle 5252 sayılı Yasanın 4 ve 5/2. maddeleri uyarınca adli para cezasının 450 TL'den fazla olamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde fazla tayini,

2- 5237 sayılı TCK.nun 53/3. madde ve fıkrası uyarınca, sanığın yalnızca kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmesine kadar kısıtlama uygulanabilecek iken, kendi altsoyu dışındakiler üzerin- deki yetkilerini de kapsayacak şekilde uygulama yapılması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanığa hükmolunan 675 TL adli para cezasının 450 TL'ye indirilmesi ve hükümden 5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın çıkarılarak yerine "sanığın, 5237 sayılı TCK.nun 53/1-3 madde ve fıkraları uyarınca, (c) bendinde sayılan kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı, vesayet ve kayyımlığa ait haklardan koşullu salıverilmeye kadar,