Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2012/20460 K.2013/20993

Gereği görüşülüp düşünüldü: 02.06.2006 tarihli iddianame ile sanığın katılan ...'ün karde- şine ait olup kendisi tarafından kullanılan 2197 parselin doğudaki 4 dönümlük kısmına tecavüz ettiğinden bahisle 3091 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kamu davası açılmış ve sulh ceza mahkemesince eylemin TCK.nun 154/1. madde ve fıkrasında yer alan suçu oluşturabileceği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

DSİ tarafından kanal açılması nedeniyle 2197 parsel ifraz edilmiş olup, sanığın tecavüz ettiği iddia olunan yer 8391 sayılı parsel içinde kalmıştır.

Bu yerin dışında kalan ve tescil harici bulunan taşınmazın, adlarına tescili konusunda Başar Kömür'e vekaleten katılan ... ve sanık tarafından açılan tescil davası sonucunda, dava konusu yerin orman sayılan yerlerden olması nedeniyle davanın reddine ilişkin Erzin Asliye Hukuk Mahkemesinin kararı, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 2009/19572 esas, 2010/2719 sayılı kararıyla onanarak kesinleşmiştir.

Asliye Ceza Mahkemesinin ihbarı üzerine Cumhuriyet başsavcılığının 08.07.2009 tarihli ek iddianamesi ile, ''Erzin Asliye Hukuk Mahkemesince yapılan keşif sonucunda dava konusu yerin 6831 sayılı Yasa kap- samında orman sayılan yerlerden olduğunu tespit edildiği'' anlaşıldığından bahisle sanığın 6831 sayılı Yasanın 93/1. maddesi uyarınca cezalandırılması için dava açılmıştır.

Açıklandığı üzere 02.06.2006 tarihli iddianame ile açılan dava tapuda kayıtlı 2197 ve ifraz sonucu 8391 parsel numaralı taşınmaza ilişkin olup, 08.07.2009 tarihli ek iddianame bu taşınmazla ilgili olmayan, Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan dava konusunu oluşturan, anılan parselin doğusunda kalan tescil harici yere ilişkindir. Bu durumda sanık hakkında farklı iki yere tecavüz ettiğinden bahisle iki dava açılmıştır.

Mahkeme kararının gerekçesinde bu husus kabul olunarak dava konusu yapılan yerin 8391 parsel sayılı tapulu yer olduğu, sanığın tescil davası açtığını iddia etmesi üzerine yargılamanın bu taşınmazın dışına taşarak söz konusu yerin doğusunda yer alan tescil harici yere kaydığı ve yargılamanın sanki tescil harici yer ile ilgiliymiş gibi sürdürüldüğü kabul edilmiştir. Buna rağmen yargılamanın asıl taşınmazdan başka yere yönelmesi sebebiyle dava konusu yerin orman olduğu düşünülerek ek iddianame düzenlendiği, ek iddianamenin 2197 parselin doğu kısmı için açıldığı ve asıl iddianame ile ek iddianamenin aynı yere ilişkin bulunduğu belirtilerek 2197 parselin doğusu ile bu parsel haricinde, doğusunda kalan sınır teşkil eden tescil dışı yer karıştırılmak suretiyle çelişkiye neden olunmuştur.

Bu kabul üzerine sanığın, katılanın zilyetliğinde bulunan taşınmaza tecavüz ettiğinden bahisle mahkumiyetine, aynı konuda karar verildiğinden ek iddianame ile açılan davanın reddine karar verilmiştir.

Yukarıda açıklandığı üzere, 02.06.2006 tarihli ve 08.07.2009 tarihli iddianamelerle açılan davaların aynı yere ilişkin bulunmaması nedeniyle ek iddianame ile açılan davada yargılama yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.