Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2012/20503 K.2012/39704

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanıklar hakkında kasten yaralama suçundan tayin edilen adli para cezalarının tutarlarına ve karar tarihinde yürürlükte olan 5219 sayılı Yasayla değişik CMUK.nun 305. maddesine göre hüküm, kesin nitelikte olup temyizi olanaklı olmadığından, sanıklar müdafiinin bu suça yönelik temyiz isteğinin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca oybirliğiyle (REDDİNE),

2- Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Oluşa, tüm dosya kapsamına göre, katılan ...'in sanık ...'in arkasından gelen bir şahsın da elinde silah olduğunu ancak bu şahsın kim olduğunu göremediğine yönelik beyanı, mağdur ..., tanıklar ... ... ve ... 'in ateş eden şahısları göremediklerine yönelik beyanları dikkate alındığında sanığın atılı suçu işlediğine dair inkara dayalı savunmasının aksine mahkumiyetine yeterli, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilmeden beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

3- Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hüküme yönelik temyize gelince,

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanıklar müdafiinin, suçun sabit olmadığına yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

Hükümden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231. maddesi ve bu maddenin 6. fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7. maddesi ile eklenen cümle gözetilerek, hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünde mahkemesince değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,