KÜNYE
8. Ceza Dairesi 2012/21900 E., 2013/6591 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Şubat 2013
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hakkı olmayan yere tecavüz ve mala zarar verme
- Hüküm
- Hükümlülük
Karar Metni
281 kelime·1 dk okuma
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanığın mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;
Sanık hakkında tayin edilen adli para cezasının tutarına ve karar tarihinde yürürlükte olan 5219 sayılı Yasayla değişik CMUK.nun 305. maddesine göre hüküm, kesin nitelikte olup temyizi olanaklı olmadığından sanığın temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince oybirliğiyle (REDDİNE),
2) Sanığın hakkı olmayan yere tecavüz suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelemesine gelince;
Sanığın katılana ait 118 ada 3 nolu parselde kayıtlı taşınmazdaki 4.00 metre kare alandaki çiçeklerini sökerek yerine mandalina fidanı dikmek suretiyle hakkı olmayan yere tecavüz suçunu işlediğinin iddia ve kabul edilmesi, sanığın kendi taşınmazı ile katılanın taşınmazı arasında kadim yol bulunduğunu, kadastro tespiti sırasında yolun gösterilmediğini, çiçeklerin ekili olduğu yerin yol olduğunu savunması ve temyiz dilekçesine eklediği Görele Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/361 esas,
2011/12 sayılı kararı ile suça konu taşınmazın tapu kaydının 19.99 metre karelik kısmının kısmen iptali ile hazine adına tescili ile yol olarak terkinine karar verildiğinin anlaşılması karşısında, sanığın mandalina fidanı dikerek tecavüzde bulunduğu yerin kesin olarak saptanıp, köy yolu olduğunun belirlenmesi halinde davanın niteliğine göre köy muhtarlığı da davadan haberdar edilerek,
mahallinde yeniden keşif yapılıp, öteden beri köylünün ortak kullanımına bırakılmış köy yolu olup olmadığının yöreyi iyi bilen tarafsız yerel bilirkişi ve tanıklardan da sorulup kesin olarak saptanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,
Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2012/21900, K. 2013/6591, 26 Şubat 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama