Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2012/22265 K.2013/21657

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın 29.03.2010 tarihli idari kararla men edilip bu kararın 01.04.2010 tarihinde infaz edilmesinden sonra üstün hakkın varlığı hususunda ilgili mahkemeden karar almadan veya anılan men kararının idari yargıda iptali sağlanmadan el atmasını genişleterek sürdürdüğünün anlaşılması karşısında, tebliğnamedeki bozma düşüncesine kısmen iştirak edilmemiş, sanık hakkında kurulan hükümde tayin olunan sonuç adli para cezasının 20 eşit taksitle ödenmesine karar verilirken taksit aralığı gösterilmemiş ise de; Ceza Genel Kurulunun 03.06.1997 gün ve 119/136 sayılı kararında belirtildiği üzere "1'er ay ara ile" olduğu kabul edilmiş ve bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak:

Sanığa hükmedilen kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın adli para ce- zasına çevrilmesi ve taksitlendirilmesi sırasında uygulanan yasa ve maddesinin gösterilmemesi,