Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2012/2364 K.2012/24813

Gereği görüşülüp düşünüldü :

Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında TCK.nun 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükümde, 5252 sayılı Yasanın 5/2. madde ve fıkrası uyarınca suç tarihi itibariyle temel adli para cezasının 450,00 TL'den fazla olamayacağı gözetilmeden, olay gününden sonra yürürlüğe giren ve aleyhe olan 5728 sayılı yasa ile yapılan değişiklik uyarınca 30 gün karşılığı adli para cezasına hükmedilerek sanığa fazla ceza tayin edilmesi,

2- TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,

hükümden 6136 sayılı Yasanın 13/1. ve TCK.nun 62. maddesi uyarınca tayin edilen “30 gün adli para cezası” ve "25 gün adli para cezası"nın çıkarılıp yerine sırasıyla “450 TL adli para cezası” ve “375 TL adli para cezası” yazılması ve TCK.nun 52. maddesinin uygulandığı bölüm ile 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak "TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine,