Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2012/23794 K.2012/39326

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Keşif tarihi itibariyle tecavüzün devam ettiğinin anlaşılması nedeniyle CMK.nun 231. maddesinin uygulanma olanağı bulunmayan sanık hakkında; yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, bir sebebe dayanmayan temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak:

1- Yapılan keşifte sanığın suça konu yere tecavüze devam ettiğinin anlaşılması karşısında, olayda suçun temadi ettiği ve suç tarihinin hukuki kesintinin gerçekleştiği iddianame tarihi olan 23.07.2007 yerine, 2006 olarak gösterilmesi,

2- Sanığın aynı mevkiide birbirlerine sınırı bulunan iki ayrı mera parseline tecavüzünü değişik tarihlerde gerçekleştirdiğinin kanıtlanmadığı, bu nedenle olayda TCK.nun 43. maddesinde düzenlenen zincirleme suç koşullarının bulunmadığı gözetilmeden, tayin edilen cezanın anılan madde uyarınca artırılması,

3- Sanığın köylünün kullanımındaki meraya tecavüz etmesi nedeniyle suçtan doğrudan zarar görmeyen Maliye Hazinesinin davaya müdahale hakkı bulunmadığı halde, katılan sıfatı ile davaya kabulüne karar verilip lehine vekalet ücreti tayini,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı

CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, karardaki suç tarihinin "23.07.2007" olarak değiştirilmesi, hükümden TCK.nun 43. maddesi gereğince artırım yapılmasına ilişkin 2. fıkra çıkartılarak, TCK.nun 62. maddesinin uygulanmasına yönelik fıkradaki 6 ay 7 gün hapis ve 5 gün adli para cezası yerine 5 ay hapis ve 4 gün adli para cezası ibaresinin,