KÜNYE
8. Ceza Dairesi 2012/23842 E., 2012/40058 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 27 Aralık 2012
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve kasten yaralama
- Hüküm
- Hükümlülük ve müsadere
Karar Metni
528 kelime·3 dk okuma
Gereği görüşülüp düşünüldü: Hükmolunan cezanın süresi itibariyle şartları bulunmadığından sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin CMUK.nun 318. maddesi gereğince oybirliğiyle (REDDİNE),
Dosya üzerinden yapılan incelemede;
1- Katılanın, sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan açılan davaya katılma hakkı bulunmadığından ve buna rağmen verilen müdahale kararı da hükmü temyiz etme hakkı vermeyeceğinden, katılan vekilinin bu suçtan kurulan hükme ilişkin temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca oybirliğiyle (REDDİNE),
2- Sanık hakkında Kasten Yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;
Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabulüne hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin bir nedene dayanmayan; katılan vekilinin ise cezanın üst sınırdan verilmesi, takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine yönelik temyiz itirazlarının reddine, ancak:
5237 sayılı TCK.nun 53/3. madde ve fıkrası uyarınca, sanığın yalnızca kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu
salıverilmesine kadar kısıtlama uygulanabilecek iken, kendi altsoyu dışındakiler üzerindeki yetkilerini de kapsayacak şekilde uygulama yapılması,
Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden 5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin uygulamasına ilişkin kısmın çıkartılarak yerine ''Sanığın, 5237 sayılı TCK.nun 53/1-3 madde ve fıkraları uyarınca, (c) bendinde sayılan kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı, vesayet ve kayyımlığa ait haklardan koşullu salıverilmeye kadar, madde ve bendlerde sayılan diğer haklardan ise hükmolunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına'' denilmek suretiyle hükmün oybirliğiyle (DÜZELTİLEREK ONANMASINA),
2- Sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;
Sanık hakkında tayin olunan 50 tam gün para cezasının günlüğü 20 TL'den hesaplanırken tam gün sayısının 50 yerine 25 olarak yazılması ve karar başlığında gözaltı süresinin gösterilmemesinin mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin, bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak:
a- 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesinin 6. fıkrasının (a) bendinde; sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış bulunması koşulu, (b) bendinde; mahkemece, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması ve (c) bendinde; suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iadesi, suçtan önceki ... getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi hükmü getirilmiş olmakla, sabıkası bulunmadığı anlaşılan sanığın kişiliği ile duruşmadaki tutum ve davranışları irdelenmeden “koşulları oluşmadığından” söz edilerek yasal olmayan ve yetersiz gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
b- 5237 sayılı TCK.nun 53/3. madde ve fıkrası uyarınca, sanığın yalnızca kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salı- verilmesine kadar kısıtlama uygulanabilecek iken, kendi altsoyu dışındakiler üzerindeki yetkilerini de kapsayacak şekilde uygulama yapılması,
Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2012/23842, K. 2012/40058, 27 Aralık 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama