Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2012/24087 K.2012/28785

Hakkı olmayan yere tecavüz suçundan sanık ...'ün, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 154/1 ve 62. maddeleri gereğince 5 ay hapis cezası ve 1.660,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5275 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi uyarınca sanık hakkında kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, sanığın 5 yıl süreyle denetime tabi tutulmasına, aynı maddenin 8. bendi gereğince sanığın 1 yıl içerisinde 100 adet fidan dikmesi hususunda yükümlülük belirlenmesine dair Kazan Asliye Ceza Mahkemesinin 15.092008 tarihli ve 2008/175 esas, 2008/182 sayılı kararına yapılan itirazın reddine ilişkin (ANKARA) 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.02.2009 tarihli ve 2009/180 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 09.06.2009 tarihli ve 2009/5644 esas, 2009/13118 karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/8. maddesinin alt bentlerinde denetimli serbestlik tedbiri olarak sanıklara yüklenecek yükümlülükler,

a) Bir meslek veya sanat sahibi olmaması halinde, meslek veya sanat sahibi olmasını sağlamak amacıyla bir eğitim programına devam etmesine,

b) Bir meslek veya sanat sahibi olması halinde, bir kamu kurumunda veya özel olarak aynı meslek veya sanatı icra eden bir başkasının gözetimi altında ücret karşılığında çalıştırılmasına,

c) Belli yerlere gitmekten yasaklanmasına, belli yerlere devam etmek hususunda yükümlü kılınmasına ya da takdir edilecek başka yükümlülüğü yerine getirmesine şeklinde belirlenmiş olup, bunların dışında Cumhuriyet Savcısının infaz yetkisini de kısıtlayacak şekilde, ağaç dikme işleminin yılın her zamanı mümkün olmadığından,

yükümlülüğün her hafta yerine getirilmesinde imkansızlık bulunduğu gibi, sanıklar hakkında yükümlülük belirlenirken kanun koyucunun amacına uygun, akla ve mantığa muhalif olmayan tarafları tatmin edici, denetime elverişli bir yükümlülüğe hükmedilmesi gerektiği cihetle, itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel

Müdürlüğünün 15.06.2012 gün ve 36023 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığının 27.06.2012 gün ve KYB-2012/168024 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

18.04.2007 tarihli Denetimli Serbestlik Tedbirleri Yönetmeliğinin 4/1. maddesinde denetimli serbestlik tedbiri "şüpheli sanık ve hükümlünün toplumla bütünleşmesi açısından ihtiyaç duyduğu her türlü hizmet, program ve kaynakların sağlandığı toplum temelli bir uygulama" olarak tanımlanmıştır. Buna göre;

İşlenen suçla ilgisi olmayan, hükümlünün ıslahı amacına hizmet etmeyen maddi bir külfet getiren tedbire karar verilemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde 100 adet fidan dikme ve bakımını yapma mükellefiyetine karar verilmesi isabetsiz olup Kazan Asliye Ceza Mahkemesinin 15.09.2008 tarihli 2009/175 esas, 2008/182 sayılı kararına yapılan itirazın Ankara 7. Ağır Ceza Mahkemesince kabulü yerine yazılı gerekçe ile reddine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olmakla Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün yazılarına atfen izafeten Yargıtay C.Başsavcılığının kanun yararına bozma istemini içeren ihbarname içeriği yerinde görülmekle, Ankara 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.02.2009 tarihli ve 2009/180 değişik iş sayılı kararının CMK.nun 309/4-d. maddesi gereğince (BOZULMASINA), hükümden "sanığın 1 yıl içerisinde 100 adet ağaç fidanı dikmesi ve bu ağaçların bakımını sağlamasına" ilişkin yükümlülüğün çıkarılmasına, Ceza Genel Kurulunun 03.05.2011 gün, 2011/61-29 sayılı kararında belirtildiği üzere denetimli serbestlik tedbirinin seçim ve süresinin mahkemesince belirlenmesine,