Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2012/24302 K.2013/27885

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanığın köy korucusu olan babası ile aynı evde bulunduğu sırada kardeşinin birden fazla kişi tarafından dövüldüğüne ilişkin seslerin gelmesi üzerine babasına ait olduğu beyan edilen 6136 sayılı Yasanın 12/4. maddesi kapsamında kalan tüfeği alarak evin dışına çıkması ve tüfeğin babası tarafından elinden alınması şeklinde gerçekleşen eyleminde taşıma kastı bulunduğuna dair cezalandırılmasına yetecek derecede her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilmeden, beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre ise;

a) Suç tarihi itibariyle 5252 sayılı Yasanın 4, 5/2. maddelerine göre; hapis cezası yanında tayin olunan temel adli para cezasının alt sınırının 450 TL olduğu ve sanığa asgari hadden ceza tayin edildiği de gözetilmeden suç tarihinden sonra 08.02.2008 günü yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa ile değişik 6136 sayılı Kanunun 13/2. madde ve fıkrasına göre fazla ceza tayini,

b) 5237 sayılı TCK.nun 53/3. madde ve fıkrası uyarınca, sanığın yalnızca kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmesine kadar kısıtlama uygulanabilecek iken, kendi altsoyu dışındakiler üzerindeki yetkilerini de kapsayacak şekilde uygulama yapılması,

c) Suça konu tüfeğin, köy korucularına devlet tarafından verilen tüfeklerden olup olmadığı, tüfeğin mülkiyetinin kime ait olduğu hususları araştırılıp, tüfeğe ilişkin belgeler getirilerek, sonucuna göre tüfeğin akıbeti konusunda karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı biçimde müsadere kararı verilmesi,