KÜNYE
8. Ceza Dairesi 2012/245 E., 2012/6998 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Mart 2012
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- 2863 sayılı Yasaya aykırılık ve parada sahtecilik
- Hüküm
- Hükümlülük ve müsadere
Karar Metni
322 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanık müdafiinin temyiz dilekçesine ekli belge içeriklerine göre eski hale getirme ve temyiz isteminin kabulüyle yapılan incelemede;
I- Sanık hakkında 2863 sayılı yasaya aykırılık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde:
5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7, 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri karşısında; sanığa yüklenen suçun yasa maddesinde öngörülen cezalarının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımının suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmekle sair yönler incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi
uyarınca (BOZULMASINA), ancak; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta anılan yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve CMK.nun 223. maddeleri gözetilerek (DÜŞÜRÜLMESİNE),
II- Sanık müdafiinin parada sahtecilik suçundan kurulan hükme yönelik temyizine gelince
Bozmaya uyularak; yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:
765 sayılı TCK.nun 36. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilen suça konu sahte paraların 5320 sayılı Yasanın 17. maddesi uyarınca T.C Merkez Bankasına gönderilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde sadece müsadere kararı ile yetinilmesi,
Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2012/245, K. 2012/6998, 6 Mart 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama