KÜNYE
8. Ceza Dairesi 2012/25068 E., 2013/22541 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Eylül 2013
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Parada sahtecilik
- Hüküm
- Hükümlülük ve müsadere
Karar Metni
541 kelime·3 dk okuma·2 bölüm
Gereği görüşülüp düşünüldü:
I- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde
Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:
1- Sanık hakkında temel hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde, aynı gerekçelerle adli para cezasına esas birim gün sayısının alt sınırın üstünde belirlenmesi suretiyle hükümde çelişkiye neden olunması,
2- Sanık hakkında, CMK.nun 232/6. maddesine aykırı olarak gün karşılığı olarak tayin olunan adli para cezası 20 TL'den adli para cezasına çevrilirken uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi,
3- Sanık hakkında, TCK.nun 53/3. madde ve fıkrası uyarınca sanığın yal- nızca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmesine kadar kısıtlama uygulanabilecek iken, kendi altsoyu dışındakiler üzerindeki yetkilerini de kapsayacak şekilde uygulama yapılması,
Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkında TCK.nun 197/1. madde ve fıkrası uyarınca hapis cezası yanında tayin olunan adli para cezasına esas alınan 120 günün 5 güne, TCK.nun 62. maddesinin uygulanması sonucu hükmedilen 100 günün 4 güne, aynı yasanın 52. maddesi uyarınca tayin olunan 2.000
lira adli para cezasının ise 80 liraya indirilmesi; hükmün hapis cezası yanında gün karşı- lığı tayin olunan adli para cezasının 20 TL'den adli para cezasına çevrildiği bölümüne “TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca” ibaresinin ilavesi; TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılarak yerine "TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bıra- kılmasına" yazılması suretiyle hükmün oybirliğiyle (DÜZELTİLEREK ONANMASINA),
II- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz inceleme- sine gelince
Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- Sanığın 20.06.2010 tarihinde işlediği sahteliğini bilmeden aldığı parayı sahteliğini bilerek tedavüle koyma suçundan 14.07.2010 tarihli iddianame ile Bakırköy Sulh Ceza Mahkemesine dava açıldığının dosya kapsamından anlaşılması karşısında, parada sahtecilik suçunun kendi içinde teselsülü içerdiği gözetilerek mükerrer cezalandırıl- manın önlenmesi bakımından sanık hakkında bu olay ile ilgili açılan davanın birleştirilmesi veya sonuçlanıp karar verilmiş ise dosya arasına onaylı örneklerinin konulması ve bundan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,
2- Sanık hakkında temel hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde, aynı gerekçelerle adli para cezasına esas birim gün sayısının alt sınırın üstünde belirlenmesi suretiyle hükümde çelişkiye neden olunması,
3- Sanık hakkında, CMK.nun 232/6. maddesine aykırı olarak gün karşılığı olarak tayin olunan adli para cezası 20 TL'den adli para cezasına çevrilirken uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi,
4- Sanık hakkında, TCK.nun 53/3. madde ve fıkrası uyarınca sanığın yalnızca kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmesine kadar kısıtlama uygulanabilecek iken, kendi altsoyu dışındakiler üzerin- deki yetkilerini de kapsayacak şekilde uygulama yapılması,
Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2012/25068, K. 2013/22541, 16 Eylül 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama