Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2012/25074 K.2012/33167

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükmolunan cezanın süresi nazara alınarak sanığın duruşmalı inceleme isteğinin CMK.nun 318. maddesi uyarınca oybirliğiyle (REDDİNE),

Dosya üzerinde yapılan incelemede;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.03.2009 tarih 2008/245 esas, 2009/49 sayılı kararı uyarınca 2 kişi tarafından işlenen silah ticareti suçlarında da topluluk oluşacağına karar verilmiş olması ve sanıklar arasında birliktelik unsurunun da gerçekleştiği anlaşılmakla eylemin toplu silah ticareti suçu kapsamında olduğu ve 6136 sayılı Yasanın 12/2. madde ve fıkrasında tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanığın delillerin mahkumiyete yeterli olmadığına, lehine olan delilerin toplanmadığına ve beraat etmesi gerektiğine ilişkin ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine ancak;

1- Temel adli para cezasının asgari sınırının, su tarihi itibariyle 343 TL olduğu gözetilmeden, sonradan yürürlüğe giren ve aleyhe olan 5728 sayılı Yasayla yapılan değişikliğe göre fazla adli para cezası tayin edilmesi, 2- 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesi uygulanmasında sanığın, maddenin 1. fıkrasında sayılan hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına, bu yoksunluğunun kendi altsoyu üzerineki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmesine kadar, diğer hakları yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar sürmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden temel adli para cezasının belirlenmesine yönelik cümledeki “600 gün” ibaresinin çıkarılarak yerine “343 TL” ibaresinin yazılması,

takdiri indirim yapılmasına yönelik paragrafdaki “500 gün” ibaresinin çıkarılarak yerine “285 TL” ibaresinin yazılması ve verilen gün para cezasının adli para cezasına çevrilmesine yönelik fıkranın hükümden çıkarılması ve hükümden 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine,