Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2012/25314 K.2013/29539

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık hakkında genel güvenliğin taksirle tehlikeye sokulması suçunu işlediği kabul edilerek, alt sınırdan ceza tayinine karar verildiği halde, hüküm fıkrasında teşdiden uygulama yapıldığı belirtilerek TCK.nun 170/1. maddesi uyarınca kasten yangın çıkarma suçundan alt sınırdan ceza tayini suretiyle gerekçe ile hüküm arasında çelişkiye neden olunması,

2- Uygulamaya görede; Ceza Genel Kurulunun 01.06.2010 gün ve 96/134 sayılı kararında da belirtildiği üzere koşullu bir düşme nedeni oluşturan “hükmün açıklanmasının geri bırakılması” müessesesi, (mahkumiyet, suç niteliği ve ceza miktarına ilişkin) objektif koşulların varlığı halinde mahkemece diğer kişiselleştirme hükümlerinden önce değerlendirilerek, uygulanması yönünde kanaate ulaşıldığı takdirde öncelikle uygulanacaktır. Koşulların bulunmadığı veya uygulanmaması yönünde kanaate ulaşıldığı takdirde ise, cezanın kişiselleştirilmesine ilişkin diğer hususların değerlendirilmesi gerekir.

Somut olayda da; öncelikle daha önce kasıtlı bir suçtan mahkumiyeti bulunmayan sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurulup yeniden suç işleyip işleyemeyeceği hususu tartışılarak CMK.nun 231. maddesinin uygulanmaması yönünde bir kanaate ulaşıldığı takdirde cezanın kişiselleştirilmesine ilişkin diğer hususların değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının ertelenmesi sebebiyle, hapis cezasıyla ilgili olarak hükmün açıklanmasının geri bırakılması hususunda bir karar verilmemiş olması,