Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2012/25324 K.2013/26599

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın, meydana gelen kavganın akabinde etrafa doğru gelişigüzel ateş etmesi şeklinde meydana gelen eyleminin TCK.nun 106/2-a maddesinde düzenlenen silahla tehdit suçunu oluşturup oluşturmadığı tartışılmadan yazılı şekilde TCK.nun 170/1-c maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; TCK.nun 58. maddesinde düzenlenen tekerrür hükümlerinin uygulanması bakımından önceki cezanın infaz edilmiş olmasının gerekmemesi ve mahkeme tarafından sanığın sabıkasındaki ilamlardan şartla tahliye edilmiş olduğu hüküm bakımından gereğinin takdiri için mahkemesine yazı yazılmasına karar verilmiş olması karşısında tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre sanığın yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bıra- kılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,