Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2012/25407 K.2013/25452

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine göre sanık müdafiinin, bir sebebe dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- Sanık hakkında hapis cezasının yanında belirlenen 500 günden TCK.nun 62. maddesi uyarınca yapılan indirimde 416 gün yerine, 426 gün olarak belirlenmesi suretiyle sonuçta fazla adli para cezası tayini,

2- 5237 sayılı TCK.nun 53/3. madde ve fıkrası uyarınca, sanığın yalnızca kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salı- verilmesine kadar kısıtlama uygulanabilecek iken, kendi altsoyu dışındakiler üzerindeki yetkilerini de kapsayacak şekilde uygulama yapılması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, TCK.nun 62. maddesi uyarınca belirlenen 426 günün 416 güne, TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20 liradan hükmolunan 8520 TL adli para cezasının 8320 TL'ye indirilmek ve hükümden 5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin uygulamasına ilişkin kısmın çıkar- tılarak yerine ''sanığın, 5237 sayılı TCK.nun 53/1-3 madde ve fıkraları uyarınca, (c) bendinde sayılan kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı, vesayet ve kayyımlığa ait