Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2012/26113 K.2013/25454

- Sanık ... hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan hakkında hükümlülük, hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Sanık ... hakkında Hırsızlık, Konut Dokunulmazlığını İhlal ve Kredi Kartlarının Kötüye Kullanılması suçlarından verilen beraat kararlarının gerekçesine yönelik bir temyiz istemi bulunmadığından, beraat kararını temyizde hukuki menfaati bulunmadığı cihetle sanık ... müdafiinin beraat hükümlerine yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca oybirliğiyle (REDDİNE),

II- Sanık ... ve müdafiinin temyizlerinin sadece mahkumiyet hükümlerine yönelik olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabule, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık ve müdafiinin, bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- Katılan adına düzenlenmiş iki ayrı banka tarafından verilen kredi kartlarını ele geçiren sanığın her iki kartla değişik zamanlarda harcama yapmaktan ibaret eyleminin TCK.nun 245/1 ve 43. maddelerine uyan zincirleme tek suçu oluşturacağı gözetilmeden yazılı biçmde iki ayrı suç olarak kabulüyle mahkumiyet kararı verilmesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

a- Sanık hakkında hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde, aynı gerekçelerle adli para cezasına esas birim gün sayısının alt sınırın üzerinde belirlenmesi suretiyle hükümde çelişkiye neden olunması,

b- 5237 sayılı TCK.nun 53/3. madde ve fıkrası uyarınca, sanığın yalnızca kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmesine kadar kısıtlama uygulanabilecek iken, kendi altsoyu dışındakiler üzerindeki yetkilerini de kapsayacak şekilde uygulama yapılması,