Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2012/26485 K.2013/5202

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre sanık müdafiinin eksik inceleme ile karar verildiğine, suç kastının bulunmadığına, emsal uygulamalara nazaran fazla ceza tayin edildiğine ve cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayini sırasında yasal gerekçe gösterilmediğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Sanığın adli sicil kaydı “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına” ilişkin olup, kasıtlı suçtan mahkumiyetinin bulunmaması nedeniyle, hakkında hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun 231. maddesi ve bu maddenin 6. fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7. maddesi ile eklenen cümleye göre, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususları irdelenerek hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünde bir değerlendirme yapılmaması,

2- 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,