Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2012/29473 K.2013/7321

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıkların eyleminin 6136 sayılı Yasanın 12/2. madde ve fıkrasında dü- zenlenen suçu oluşturduğu ve bu fıkrada cezanın müstakilen belirlenmiş olmasına karşın, önce 12/1. maddeden de hüküm kurulması sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozmaya uyularak; yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucun- da oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulama- sına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık ... müdafinin, sanıklar hakkındaki dosyanın ayrılmasına, mahkemenin yetkili olmadığına ve cezanın fazla olduğuna; sanık ... müdafinin, eksik araştırmaya, suçun vasfına ve suçun sabit olmadığına yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak:

5237 sayılı TCK.nun 53/3. madde ve fıkrası uyarınca, sanıkların yalnızca kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salı- verilmesine kadar kısıtlama uygulanabilecek iken, kendi altsoyu dışındakiler üzerindeki yetkilerini de kapsayacak şekilde uygulama yapılması,