Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2012/29793 K.2013/22478

- Sanık ...'ın resmen teslim olunan taşınmaza el koyma suçundan hükümlülük ve erteleme - Sanık ...'nın hakkı olmayan yere tecavüz suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Gereği görüşülüp düşünüldü: Cumhuriyet Savcısının sanık ... hakkındaki temyizinin suç vasfına yönelik olduğu ve sanık ... hakkındaki hükme yönelik temyiz bu- lunmadığı anlaşılmakla sanıklar ... ve ... hakkındaki hükümlerle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesinde:

1- Suça konu dere yatağının, 5237 sayılı TCK.nun 154/2. madde ve fıkra- sında sayılan öteden beri köylünün ortak yararlanmasına terk edilmiş yerlerden olup olmadığı, köylü tarafından nasıl ve ne şekilde kullanıldığı, keşif mahallinde dinlenen ma- halli bilirkişi ve tanıklardan sorulup taşınmazın vasfı kesin biçimde saptandıktan sonra sonucuna göre 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 sayılı Yasanın 1. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK.nun 154/1. madde ve fıkrası da gözetilerek ortak kullanıma bırakılan yerlerden olmadığının anlaşılması halinde eylemin TCK.nun 154. maddesi kapsamında değerlendirilemeyeceği cihetle, Maliye Hazinesi davadan haberdar edilerek sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik araştırmayla yazılı biçimde karar verilmesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre ise; a) Sanık ... hakkında temel ceza tayin olunurken hapis cezası alt sınırdan tayin olunduğu halde, aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi suretiyle çelişkiye neden olunması,

b) Adli sicil kaydında yer alan sabıkasının hüküm tarihinden suç tarihine kadar 765 sayılı TCK.nun 95/2. maddesindeki 5 yıl geçmekle silinme koşulları gerçek- leşmiş olan sanık ... hakkında, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve dav- ranışları irdelenerek bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, kasıtlı suçtan mahkumi- yeti olduğundan bahisle yazılı biçimde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer ol- madığına karar verilmesi,

c) Her ne kadar sanık ... hakkında hükmen hak sahiplerine teslim olunan taşınmaz mala el konulması suçundan dava açılmış ve cezalandırılmasına karar verilmiş ise de; sanık hakkında hukuk mahkemelerince verilmiş ve usulünce infaz edilmiş bir karar bulunmadığı ve eyleminin TCK.nun 154/2. madde ve fıkrasındaki suçu oluştura- bileceği gözetilmeden, sanığın aynı yere ilişkin önceki ceza mahkumiyetine dayanılarak unsurları oluşmayan TCK.nun 290/1. madde ve fıkrası uyarınca hüküm kurulması,