Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2012/30495 K.2012/39920

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın hükümden sonra vefat etmesi nedeniyle hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 06.09.2012 gün ve 2011/16802 esas 2012/25711 sayılı bozma kararına, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 10.10.2012 tarihinde süresinde yapılan itiraz üzerine dosya dairemize gönderilmekle yapılan incelemede;

01.06.2005 tarihinden önce yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK.nun 96. maddesinden farklı olarak 5237 sayılı TCK.nun 64. maddesinde yer alan “(1) Sanığın ölümü halinde kamu davasının düşürülmesine karar verilir. Ancak niteliği itibariyle müsadereye tabi eşya ve maddi menfaatler hakkında davaya devam olunarak bunların müsaderesine hükmolunabilir. (2) Hükümlünün ölümü, hapis ve henüz infaz edilmemiş adli para cezalarını ortadan kaldırır.

Ancak, müsadereye ve yargılama giderlerine ilişkin olup ölümden önce kesinleşmiş bulunan hüküm, infaz olunur.” şeklindeki düzenleme ve Ceza Genel Kurulunun 2008 yılından beri süregelen yerleşmiş kararları da gözetildiğinde davanın görülmesi için ilk şart olan sağ olmak yargılama koşulu, zamanaşımı ise davayı sonuçlandıran nedenlerden olup faklı kurumlar olduğundan sanığın ölümü nedeniyle Yargıtay tarafından suçun ne olduğu ve dosyanın esası incelenemeyeceğinden, varsa emanetteki eşyanın niteliklerinin ve sahibinin belirlenmesinin, müsaderesi ya da iadesi hususlarında bir karar verilmesinin mümkün olmadığı.

TCK.nun 64. maddesi uyarınca mahkemesince yargılama yapılarak gerektiğinde ilgililer de dinlendikten sonra emanetteki eşyanın akıbeti konusunda bir karar verilmesinin gerektiği anlaşılmakla;