KÜNYE
8. Ceza Dairesi 2012/31162 E., 2013/17328 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Haziran 2013
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Parada sahtecilik
- Hüküm
- Hükümlülük
Karar Metni
332 kelime·2 dk okuma
Gereği görüşülüp düşünüldü: Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahke- menin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre sanık müda- fiinin yerinde görülmeyen sair itirazlarının reddine, ancak:
1- Sanığın suça konu sahte paraları taklit ettikleri veya taklit eylemine katılmaksızın, taklit edenle veya aracısı (mutavassıtı) ile anlaştıkları yahut taklit edenden ya da aracısından aldığı konusunda dosyada bir kanıt bulunmadığı, dolayısıyla haklarında 765 sayılı TCK.nun 318. maddesinin uygulanmasının gerektiği gözetilerek.
5252 sayılı Yasanın 9/3. madde ve fıkrasındaki "lehe olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir" hükmü uyarınca, 765 sayılı TCK.nun ilgili hükümlerinin olaya uygu- lanması, bundan sonra 5237 sayılı TCK.na göre de uygulamanın gösterilmesi ve her iki uygulama sonuçlarının birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasa saptanarak buna göre hüküm kurulması gerekirken, böyle bir karşılaştırma, değerlendirme ve belirleme ya- pılmaksızın, yasal ve yerinde olmayan gerekçelerle 5237 sayılı TCK.nun uygulanması,
2- Kabul ve uygulamaya göre;
a- Sanık hakkında temel ceza tayin edilirken, hürriyeti bağlayıcı ceza ya- nında adli para cezasına da hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, b- 765 sayılı Türk Ceza Yasasında cezayı artırıcı neden olarak kabul edi- len tekerrürün, 5237 sayılı Yasada infaz hükmü olarak düzenlenmesi ve 5237 sayılı TCK.nun 7/3. maddesi karşısında 01.06.2005 tarihinden önce işlenen suçlarda anılan yasanın lehe olduğunun kabulü halinde infaz hükmü olan 58. maddesinin uygula- namayacağı gözetilmeden, sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çek- tirilmesine karar verilmesi,
c- 5237 sayılı TCK. nun 53/3. madde ve fıkrası uyarınca sanığın yalnızca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmesine kadar kısıtlama uygulanabilecek iken, kendi altsoyu dışındakiler üzerindeki yetkilerini de kapsayacak şekilde uygulama yapılması,
Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2012/31162, K. 2013/17328, 5 Haziran 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama