Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2012/31191 K.2013/28090

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1-Sanıklar hakkında banka ve kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan hüküm kurulduğu halde, gerekçeli karar başlığında suç adının bilişim sistemleri banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık biçiminde yanlış gösterilmesi,

2- Şikayetçiye ait kredi kartı ile değişik zaman aralıklarında alış veriş yapılması eyleminden dolayı sanıklara hükmolunan cezada 5237 sayılı TCK.nun 43. maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Şikayetçinin hükümden sonra 25.08.2010 tarihli verdiği dilekçesinde, sanıklar tarafından zararının karşılandığını belirtmesi ve sanıkların da aşamalarda şikayetçinin zararını karşılandıklarını savunmaları karşısında, şikayetçinin zararının hangi tarihte karşılandığı kesin biçimde saptanarak, sonucuna göre 5237 sayılı TCK.nun 168. maddesinin tartışılmaması,

4- Adli para cezasına esas alınan birim gün sayısı, adli para cezasına çevrilirken dayanağı olan yasa maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK.nun 232/6. madde ve fıkrasına aykırılık yapılması,

5- TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanıkların kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezalarının infazları tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,