Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2012/31208 K.2013/22338

Gereği görüşülüp düşünüldü: Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, savunma hakkının kısıtlandığına, eksik araştırmaya, hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelik olan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

a) Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan kurulan hükümde, temel hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde, aynı gerekçelerle adli para cezasına esas birim gün sayısının alt sınırın üstünde belirlenmesi suretiyle hükümde çeliş- kiye neden olunması,

b) TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı

CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hak- kında 5237 sayılı TCK.nun 245/1. madde ve fıkrası uyarınca hapis cezası yanında tayin olunan adli para cezasına esas alınan 50 birim gün sayısı 5 güne, aynı yasanın 43. maddesinin uygulanması ile belirlenen 62 gün 6 güne,

62. maddesinin uygulanması ile belirlenen 51 gün 5 güne ve 52. maddesi uyarınca tayin olunan 1.020 lira adli para cezası ise 100 liraya indirilmek ve hükümlerden 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygu- lanmasına ilişkin bölümler çıkarılarak yerlerine "TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine,