Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2012/31380 K.2013/17265

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanığın şikayetçiden bozmak amacıyla aldığı 50 TL'lik banknotu daha sonra bozamadığını söyleyerek, aldığı gerçek banknot yerine sahte olduğu tespit edilen 50 TL'lik banknotu müştekiye verdiği anlaşılmakla; eyleminin TCK.nun 197/1. maddesinde belirtilen suçu oluşturup oluşmayacağına ilişkin delillerin takdir ve tartışmanın anılan yasa hükmünde öngörülen cezanın üst sınırının 12 yıl hapis olarak belirlenmesi karşısında 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun 11. maddesi uyarınca Ağır Ceza Mahkemesinin görevi kapsamında bulunduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilip dosyanın görevli ve yetkili Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı biçimde hüküm kurulması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

a- Sahte olduğu iddia edilen dava konusu paraların sahteliği ve aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığı hususlarında CMK.nun 73. maddesi ve Sahte Banknotların İncelenmesi ve Değerlendirilmesinde Uyulacak Usul Ve Esaslar Hakkında Yönetmelik hükümleri uyarınca, Merkez Bankası merkez veya taşra birimlerinden kesin rapor alınmadan soruşturma aşamasında alınan “paraların sahte olduğunun düşünüldüğüne ilişkin ön tespit raporuna” dayanılarak eksik araştırmayla yazılı biçimde mahkumiyet hükmü kurulması,

b- Suça konu sahte paranın 5237 sayılı TCK.nun 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine ve 5320 sayılı Yasanın 17. maddesi uyarınca Merkez Bankasına gönderil mesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde dosyada delil olarak saklanmasına karar verilmesi,