Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2012/32090 K.2013/22954

Gereği görüşülüp düşünüldü: Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanıklar müdafiinin, hükmün gerekçesiz olduğuna, eksik araştırmaya, suç unsurlarının oluşmadığına ve cezanın fazla tayin edildiğine yönelik olan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1. Adli para cezasına esas alınan sonuç birim gün sayısı ile bir gün karşılığı takdir olunan miktar çarpılırken, uygulanan yasa ve maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK.nun 232/6. madde ve fıkrasına aykırılık yapılması,

2. TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanıkların kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, adli para cezasına esas alınan sonuç birim gün sayısı ile bir gün karşılığı takdir olunan miktarın çarpıldığı hüküm fıkrasına “5237 sayılı TCK.nun 52/1-2. madde ve fıkraları uyarınca” ibaresi eklenmek ve hükümlerden,