Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2012/32207 K.2013/9642

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda cezaların toplanması kurumuna yer verilmediği gözetilmeden, sanığa hükmedilen doğrudan hapis cezasıyla, hapis cezası yanında hükmedilen adli para cezasının belirlenmesine esas alınan birim gün sayısının toplanması ve TCK.nun 52. maddesi uyarınca adli para cezası belirlenirken uygulamanın toplam 170 gün üzerinden yapılması,

2- Sanığın adli sicil kaydında yer alan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların kesinleşmiş bir mahkumiyet niteliğinde olmaması karşısında, 5271 sayılı CMK.nun 231/6-b madde, fıkra ve bendi uyarınca, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda oluşan kanaate göre hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesi gerekirken, sanığın kasıtlı suçtan mahkumiyetinin bulunduğundan bahisle yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı biçimde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3- Müsadere kararı verilirken, dayanak kanun ve maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK.nun 232/6. madde ve fıkrasına aykırılık yapılması,