Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2012/32376 K.2013/28363

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yokluğunda verilen kararın konutunda tebliğ edildiği tarihte sanık ...'nın cezaevinde bulunduğu ve yapılan tebligatın usulüne uygun olmadığının anlaşılması karşısında, sanığın öğrenme üzerine temyizi süresinde kabul edilerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçların oluşumuna ve niteliklerine uygun kabul ve uygulamalarına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçelere göre sanığın, bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan hükümde;suç tarihi itibariyle 5252 sayılı Yasanın 4 ve 5/2. maddesi uyarınca 450 TL adli para cezasına hükmolunması gerekirken, suç tarihinden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa ile değişik 15/1. maddesi uyarınca fazla ceza tayini,

2- Sanığın tekerrüre esas alınan sabıkasının kullanmak için uyuştucu madde bulundurmak suçuna ilişkin olduğu ve 5560 sayılı Yasayla değiştirilen 5237 sayılı TCK.nun 191. madde ve fıkralarında bu suça ilişkin hüküm verilmeden önce denetimli serbestlik tedbirine karar verileceği, denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranılması halinde ise davanın düşmesine karar verileceğinin belirtilmesi karşısında, sanık hakkında bu ilam nedeniyle TCK.nun 58. maddesinin uygulanamayabileceği cihetle bu sabıkaya ilişkin ilamın getirtilerek uyarlama yapılıp yapılmadığı kararlaştırıldıktan sonra tekerrür hususunun takdir edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3- TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın hak yoksunluğuna hükmolunması,