Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2012/32537 K.2013/11014

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığa yapılan gerekçeli karar tebligatının usulsüz ve sanık müdafiinin öğrenme üzerine yaptığı temyiz başvurusunun süresinde olduğu anlaşılmakla; temyiz isteğinin reddine dair ek kararı kaldırılarak esas hükme yönelik olarak yapılan incelemede:

I- 5271 sayılı CMK.nun 231/12. maddesi uyarınca hükmün açıklanma- sının geri bırakılmasına ilişkin kararlar itiraza tabi olup temyiz yasa yoluna başvurulması olanaklı bulunmadığından; sanık müdafiinin özel belgede sahtecilik suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince oybirliğiyle (REDDİNE), mercide yanılma nedeniyle CMK.nun 264. maddesi gözetilerek sanık müdafiinin isteminin itiraz olarak kabulüyle gereğinin mahallinde yerine getirilmesine,

II- Sanık hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması su- çundan kurulan hükme yönelik yapılan incelemede;

TCK.nun 245. maddesinin 5. fıkrası uyarınca aynı maddenin 3. fıkra- sından kurulan hükümde, TCK.nun 168. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hüküm- lerinin uygulanması olanaklı bulunmadığından, tebliğnamedeki bozma düşüncesine katı- lınmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin, suçun sabit olmadığına yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak:

5237 sayılı TCK.nun 53/3. madde ve fıkrası uyarınca, sanığın yalnızca kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıve- rilmesine kadar kısıtlama uygulanabilecek iken, kendi altsoyu dışındakiler üzerindeki yetkilerini de kapsayacak şekilde uygulama yapılması,