Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2012/32734 K.2013/29669

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ... hakkında kurulan hükme ilişkin olarak TCK.nun 58. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınan Kartal 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin ilamındaki mahkumiyetlerinden en ağırının infaz aşamasında nazara alınması olanaklı görülmüş ve sanıklar hakkında hapis cezaları yanında hükmolunan sonuç adli para cezalarının 4 eşit taksitle ödenmesine karar verilirken taksit aralığı gösterilmemiş ise de; Ceza Genel Kurulunun 03.06.1997 gün ve 119/136 sayılı kararında belirtildiği üzere "1'er ay ara ile" olduğu kabul edilerek bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanıkların, bir sebebe dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak:

5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin uygulamasında, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c madde ve bendinde sayılan kendi altsoyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait haklardan koşullu salıverilmeye kadar, diğer hakları yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmaları gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümlerden