Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2012/33273 K.2013/10125

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 58. maddesinin uygulanmaması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; son oturumda hazır bulunan sanığa son olarak ek savunma verildiği ve sanığın önceki savunmalarını tekrar ettiğini beyan etmesi karşısında, tebliğnamede yer alan bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, suçun sabit olmadığına yönelik temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- Sanık hakkında hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde, adli para cezasının aynı gerekçe ile alt sınırdan uzaklaşılarak tayini,

2- TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 1. fıkrasında hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasına esas alınan 30 günün 25 güne, TCK.nun 62. maddesi uygulamasıyla belirlenen 25 günün 20 güne, TCK.nun 52/2 maddesi uyarınca günlüğü 20 TL'den paraya çevrilerek belirlenen sonuç 500 TL adli para cezasının ise 400 TL'ye indirilmesi;